Drabina świadomości – czyli dlaczego warto wiedzieć czego nie wiesz!

Nie od dziś wiadomo, że nauka jest rodzajem drabiny, na którą pniemy się, ilekroć podejmujemy nowe wyzwanie.

Znane powiedzenie mówi, że aby być mistrzem w jakiejkolwiek dziedzinie, należy trenować. A recepta jest tylko jedna: systematyczna praca, ćwiczenie, perfekcyjne zaplanowanie każdego szczegółu oraz akceptacja ewentualnej porażki. Tylko działając w ten sposób, można odnieść trwały i satysfakcjonujący sukces.

Dodałabym jeszcze jedną istotną kwestię: świadomość.

Dlatego chcę was zapoznać z modelem N. Burcha.

Są to cztery fazy kompetencji – model psychologiczny określany także jako proces zdobywania świadomej kompetencji, oparty na analizie stanów psychicznych zaangażowanych w proces przejścia od niekompetencji do kompetencji umiejętności w danej dziedzinie.

Nieświadoma niekompetencja (nie wiem, że nie wiem) – w tej fazie nie rozumiesz lub nie wiesz, jak coś zrobić, ponadto nie potrafisz rozpoznać swoich braków. Niektóre osoby mogą nawet na tym etapie podważać przydatność umiejętności. W tej fazie to ty musi uznać, że jesteś niekompetentny/a w danej dziedzinie i sam/a uznać wartość nabycia nowych umiejętności – to warunek konieczny przed przejściem do następnego etapu. Czas, przez jaki pozostaniesz na tym etapie, zależy wyłącznie od wewnętrznych bodźców motywacyjnych do nauki.

Świadoma niekompetencja (wiem, że nie wiem) – na tym etapie nie umiesz i nie potrafi czegoś zrobić, jednak jesteś już świadom/a owego braku oraz zdajesz sobie sprawę z wartości poznania nowej zdolności i przyswojenia nowej wiedzy. Warto pamiętać, że popełnianie błędów na tym etapie jest integralnym składnikiem procesu nauczania.

Świadoma kompetencja (wiem, że wiem) – w tym momencie rozumiesz pewne procesy oraz potrafisz korzystać z nabytych umiejętności, jednak wykorzystanie umiejętności i wiedzy wymaga koncentracji. Gdy proces jest związany z dużym skupieniem w wykorzystaniu nowej umiejętności, w pewnych przypadkach może rozłożyć się na kilka etapów.

Nieświadoma kompetencja (nie wiem, że wiem) – na tym etapie masz już za sobą na tyle długą praktykę w wykorzystywaniu danej umiejętności, że wręcz staje się ona albo częścią twojej osobowości, albo odruchem, powodując, że łatwo możesz z niej korzystać, w efekcie daną umiejętność wykorzystujesz jednocześnie z innymi. Na tym etapie możesz sam/a uczyć innych, korzystając z własnych doświadczeń.

Jeśli chcesz osiągnąć zaplanowany cel, nie możesz pominąć żadnego z powyższych etapów.

Głównym powodem jest fakt, że zyskujesz świadomość tego, że teraz nie wiesz, ale jesteś w stanie się nauczyć, bo wiedzę nabywamy całe życie.

Pamiętaj też, że każdy, kto czegoś dokonał, przeszedł tę drogę, zanim więc przystąpisz do działania, określ, czego nie wiesz, w jakiej dziedzinie masz luki, gdzie należy pogłębić wiedzę – i zrób to, ponieważ najważniejsze są rozwój, poznanie siebie, poznanie swoich mocnych i słabych stron oraz bezustanne podnoszenie swoich kwalifikacji. Znajomość tego prawa zapewni ci nie tylko sukces, lecz także zmniejszy możliwość pojawienia się ewentualnego zniechęcenia do dalszego działania w momencie porażki. Będziesz wówczas świadom/a tego, że niepowodzenie wynikało głównie z braku wiedzy i treningu

nabytych umiejętności, co zawsze możesz nadrobić przed podjęciem kolejnej próby.

Pozdrawiam, Wioletta Klinicka

Polecane artykuły