Jak wzmocnić pewność siebie

Co zrobić aby pewność siebie nigdy cię nie opuszczała? Najbardziej skuteczną metodą jest;

zostać menedżerem własnych emocji. 

Wiara we własne siły, a co za tym idzie pewność siebie, to silne poczucie własnej wartości oraz świadomości swoich możliwości i umiejętności.

Powrót do równowagi emocjonalnej, ekologia emocji i relacji zapewniają wzrost wiary w siebie, która jest kolejną kompetencją inteligencji emocjonalnej, pożądaną i w życiu codziennym, i w biznesie.

 

Sprawdź, czy posiadasz tę umiejętność.

Czy Twoja fizjologiczna i psychiczna postawa świadczy o pewności siebie?

Czy potrafisz trwać przy swoich poglądach, nawet gdy są mało popularne i jesteś osamotniony w ich wyrażaniu?

Czy jesteś osobą decyzyjną i podejmujesz trafne decyzje mimo braku stuprocentowej pewności? A może ulegasz naciskom innych ludzi oraz okoliczności?

Czy dążysz do konfrontacji nawet wówczas, gdy stawką są Twoja kariera lub pozycja społeczna?

Zrozumieć wiarę w siebie! Czym jest ta pożądana cecha?

Brak wiary w siebie prowadzący do braku pewności siebie prowadzi do poczucia bezradności i beznadziejności oraz jest potwierdzeniem przekonania o braku kompetencji.

Nie można mylić wiary w siebie z ryzykanctwem i arogancją, szczególnie gdy komuś brakuje kompetencji społecznych. Brawura często ujawnia się wówczas, gdy ludzie nie żyją w rzeczywistości. Należy rozróżniać, co jest realne, a co niemożliwe do wykonania. Dlatego między innymi potrzebna jest wysoka samoświadomość (D. Goleman).

Wiara w siebie emanuje od człowieka, który w kręgach prywatnych i biznesowych postrzegany jest jako osoba nie tylko charyzmatyczna, pełna pozytywnej energii, pewna siebie lecz także godna zaufania. Ludzie, którzy posiadają tę kompetencję, inspirują i zagrzewają innych do skutecznych i odważnych działań. Z taką osobą chce się podejmować współpracę i takiej osobie pozwala się prowadzić na drodze do sukcesów.

Wiara w siebie to warunek założonych osiągnięć i wywiązania się z nałożonych obowiązków. Brak wiary prowadzi do braku pewności siebie, co ma ogromne znaczenie przy realizacji celów.

Gdy decydujesz się na ryzykowne posunięcia, właśnie wiara we własne możliwości daje Ci siłę i motywację. Nie uginasz się pod presją otoczenia nawet w chwili, gdy stykasz się z oporem osób znajdujących się na wyższym szczeblu. Jednocześnie, aby bronić swojego, nie musisz być ani arogancki, ani agresywny.

Wiara w siebie ściśle wiąże się z samoświadomością. Każdy z nas posiada różne zdolności, zalety i rezerwy; rozpoznanie ich ułatwia dokonanie przeglądu pod kątem wiary w siebie na wszystkich płaszczyznach życia.

Niejednokrotnie człowiek, który odnosi sukcesy na płaszczyźnie zawodowej, odczuwa paraliż w obliczu spotkania z teściami lub rodzicami. Jednak gdy uzmysłowi sobie, że nie jest to wynikiem jego ułomności, może rozpocząć pracę nad daną relacją na przykład poprzez zwiększenie asertywności.

Brak wiary w siebie spowodowany jest wieloma czynnikami. W pierwszej kolejności należy ustalić, czy nie została ona stłumiona na drodze rozwoju, a następnie przeprowadzić kontrolę własnych przekonań i konsekwentnie zacząć je zmieniać. Bez możliwości wdrażania teorii w życie nie można zmienić wyników swojego postępowania, dlatego aby nabyć nową kompetencję, należy podjąć wysiłek i zrealizować zaplanowane ćwiczenia i zadania.

Wiele czynności, planów, celów nie jest wdrażanych w życie z powodu braku wiary w siebie, we własne talenty, możliwości i zasoby.

Jeśli ten problem dotyczy Ciebie, w pierwszej kolejności przyznaj się do tego. Gdy to zrobisz, poczujesz w sobie siłę. Przyznanie się do braku  braku wiary w siebie, która dodaje pewności siebie, jest aktem odwagi. Ludzie odważni zawsze w siebie wierzą. Odetchnij głęboko i przyjmij do wiadomości, że możesz nabyć tę kompetencję. To jest umiejętność, którą już posiadasz, a która tylko została przykryta stertą zbędnych i destrukcyjnych przekonań.

Psycholog Albert Bandura stwierdził, że osoby, które wątpią w swoje możliwości, nawet nie próbują mierzyć się z wyzwaniami – przez takie podejście wciąż pomniejszają swoje aspiracje. Natomiast osoby, które wierzą w swoje możliwości, podejmują kolejne wyzwania, a ich aspiracje stale rosną.

O sukcesie najczęściej nie decydują umiejętności osób przeszkolonych do wykonywania danych czynności, lecz poziom ich wiary w to, że dadzą sobie radę, że potrafią wykonać daną czynność. Ich wiara staje się dla nich również motywacją do działania i ciągłego podnoszenia swoich kwalifikacji, ponieważ wierzą, że odniosą sukces.

 

Ćwiczenie

Przypomnij sobie jedno niemiłe zdarzenie ze swojego życia, gdy przeżywałeś naprawdę intensywne nieprzychylne emocje (strach, lęk, wściekłość).

Po jednej stronie zapisz:

  • co wywołało tę emocję;
  • kiedy to się wydarzyło;
  • kto Ci wówczas towarzyszył;
  • czy towarzyszące emocje były adekwatne do danego wydarzenia.

Po drugiej stronie odpowiedz na te same pytania, ale z perspektywy obcej osoby. Jak mógł tę sytuację postrzegać ktoś inny? Czy patrząc obiektywnie, wywołane emocje były adekwatne do bodźca? Czy dana reakcja była adekwatna?

Podobnie jak w przypadku niemiłego wydarzenia wykonaj opis zdarzenia, które wywołało u Ciebie poczucie radości.

To ćwiczenie pomoże Ci zarządzać Twoimi emocjami. Dostrzeżesz, kiedy emocje biorą górę nad Twoim zachowaniem, jakie sytuacje je wywołują i jakie jest natężenie tych emocji.

Nie pozwól sobie na subiektywność, gdy wejdziesz w rolę widza. Staraj się zachować racjonalne i logiczne myślenie. Tylko wówczas poznasz, nad czym musisz popracować.

Perspektywa własna zawsze pozostaje perspektywą wewnętrzną, a cudza – zewnętrzną.

 

Ćwiczenie

Odszukaj źródło emocji

Ile razy zdarzyło Ci się w ferworze emocji nakrzyczeć na kogoś?

Emocje takie jak frustracja, złość czy gniew są wynikiem niezaspokojenia jakiejś potrzeby, i to niekoniecznie materialnej.

Czasami nie uzewnętrzniasz ich natychmiast i pozostają w Tobie jak drzazga. Ale to nie oznacza, że te emocje zniknęły, że ich nie ma, że smutek czy żal wywołane daną przyczyną zniknęły.

Emocje te uzewnętrznią się przy pierwszej lepszej okazji.

Czy zastanawiasz się nad prawdziwą przyczyną swojego wybuchu lub popadania w melancholijny nastrój?

Bardzo często, gdy byłam jeszcze w małżeństwie, niemalże każdy drobiazg wyprowadzał mnie z równowagi: za długa kolejka w sklepie, pełny kosz na śmieci, niepozmywane naczynia, człowiek, który spojrzał na mnie z politowaniem. Ponieważ zaczęłam mieć dość tego wiecznego napięcia, zaczęłam się zastanawiać, dlaczego zachowuję się tak, a nie inaczej. Dlaczego co i rusz obrywa się tym, którzy zupełnie na to nie zasłużyli.

I znalazłam. Doszłam do wniosku, że brakuje mi oparcia w związku, partnerstwa i chociażby odrobiny zainteresowania. Jednym słowem zweryfikowałam swoje potrzeby – bo czy rzeczywiście uszczęśliwiłby mnie pusty kosz na śmieci?

Przypomnij sobie, kiedy czułaś się źle. Jakie wówczas emocje odczuwałaś? Jak myślisz, jaka prawdziwa potrzeba była niezaspokojona: czego Ci zabrakło lub jakiej reakcji się nie doczekałaś ze strony innych osób? Czego oczekiwałaś, a nie otrzymałaś?

Czasami trudno jest samemu znaleźć prawdziwą przyczynę, źródło wewnętrznego konfliktu. Pomoże Ci w tym poniższy schemat, według którego możesz postarać się dotrzeć do własnych niezaspokojonych potrzeb.

 

  1. Nakrzyczałam na synaefekt końcowy
  2. Uznałam, że syn nie wykonuje swoich obowiązkówwyimaginowany powód złości
  3. Byłam zdenerwowana i czułam napięcieemocje
  4. Pomyślałam, że mężowi na mnie nie zależy, bo jestem bezwartościowa i mało dla niego atrakcyjnaniezaspokojona potrzeba
  5. Mąż nie przyjechał na świętaprawdziwa przyczyna
  6. Zaniżona pewność siebie i niskie poczucie wartości – źródło.

 

W ten sposób dotrzesz do odpowiedzi na pytanie: jakie moje potrzeby są niezaspokojone? Jeśli będziesz tego świadom np. że Twoja złość jest wynikiem braku docenienia, aprobaty lub odczuwania miłości (a nie wynikiem zauważenia niepozmywanych naczyń), wówczas możesz podjąć kroki w kierunku zaspokojenia tych niedostatków.

Masz dwa wyjścia: możesz zacząć się otaczać ludźmi, którzy Cię wspierają, doceniają i kochają, lub (co jest bardziej efektywne) rozpocząć naukę doceniania, szanowania i akceptacji samej siebie, co serdecznie polecam.

 

Ćwiczenie

Tabliczka mnożenia
Jaki związek ma tabliczka mnożenia z zasypianiem oraz praktyką uważności z byciem „tu i teraz”?

Na jakiś czas zapomniałam o tym ćwiczeniu, ale ostatnio nie mogłam zasnąć, różne myśli kłębiły się w mojej głowie i przypomniało mi się, że tabliczka mnożenia uspokaja umysł.

Koncentrując uwagę na jednej rzeczy, wyciszasz się. Wystarczy 5 minut, a mózg zaczyna zupełnie inaczej funkcjonować – jesteś obecna „tu i teraz”.

Już wiesz jak trenować uważność, jak odszukać źródło swoich emocji i jak poprzez tę wiedzę zarządzać swoimi emocjami czyli stać się ich menadżerem. Teraz wdrażaj ją w życie. Trenuj, pamiętając, że tylko regularne ćwiczenie swojego umysłu przynosi zamierzone efekty. Dopiero w momencie dostrzeżenia pierwszych efektów (pracy z emocjami) zacznij większy nacisk kłaść na ćwiczenia typowe dla zwiększania wiary w siebie i budowania pewności siebie. Hm, właściwie to gdy wzrośnie w tobie inteligencja emocjonalna, to wiele zmian nastąpi lawinowo. To efekt domina, bo wszystko zaczyna się od przejęcia „władzy” nad własnym umysłem.

A już za tydzień otrzymasz ponad 10 prostych, ale efektywnych ćwiczeń, które wykonując będąc w równowadze emocjonalnej, pomogą ci na jeszcze intensywniejszy wzrost pewności siebie.

Aby kurs spełnił swoje zadanie, musisz współpracować. Nie wystarczy wiedza, należy ją wdrażać w życie, doświadczać życia – i to małymi krokami.

  • Cały kurs EIK do zakupu, po najechaniu kursywą na poniższy tekst i jego kliknięciu 🙂

Zapisuję się na kurs 

Nakłaniam 😉  do zapoznania się z innymi kursami KLIKNIJ MNIE

Pozdrawiam,

Twój coach kryzysowy – Wioletta Klinicka 

0 Read More

Jak tworzyć kontakty międzyludzkie

Dzisiejszy artykuł odpowie na ważne i bardzo często zadawane pytanie:

jak zrozumieć siebie, a w dalszej kolejności drugiego człowieka?

Do kompetencji społecznych należały:

– empatia – czyli umiejętność rozpoznawania i rozumienia emocji innych osób. Empatia to zdolność patrzenia na wydarzenie i świat z perspektywy drugiego człowieka i umiejętność uświadamiania sobie, co odczuwa ktoś inny w danej chwili;

– współpraca i współdziałanie – to umiejętność kolektywnego udziału w wykonywaniu zadań. Przebiega ona prawidłowo, gdy utrzymana jest emocjonalna tożsamość grupy poprzez akceptację zasad w niej panujących i zdeklarowanie się do przynależności;

– perswazja – to umiejętność wywołania takich emocji w drugiej osobie, aby ona się zdeklarowała, jednak bez próby manipulacji i narzucania zdania. Należy doprowadzić do porozumienia opartego na kompromisie;

– przywództwo – to umiejętność przewodzenia w grupie połączona z umiejętnością motywowania i budowania zaangażowania podczas realizacji zadania. Dobry przywódca potrafi wywołać w grupie pozytywne emocje i stworzyć atmosferę zaufania.

Kompetencje prakseologiczne

– motywacja – to umiejętny, pozytywny, bez zastraszania wpływ na siebie i innych w celu mobilizacji do pracy;

– adaptacja – czyli umiejętność przyjmowania zmian, które są nieodzownym elementem życia. Chodzi o to, aby umieć zachować wewnętrzny spokój, o bycie sobą i stałość wyznawanych wartości, gdy nadchodzą zmiany;

– sumienność – to umiejętność wykonywania powierzonych zadań w sposób staranny przy jednoczesnym czerpaniu satysfakcji z wypełniania swoich obowiązków. To satysfakcja jest nagrodą napędzającą działanie;

Krótki opis kompetencji pozwoli Ci wykonać kolejne ćwiczenie. Pamiętaj, że wszystkie ćwiczenia musisz wykonać starannie i w jak najbardziej obiektywny sposób.

Oceń w skali od 1 do 5, których kompetencji Ci brakuje albo które są najmniej rozwinięte, nad którymi chcesz popracować. Ocena 1 oznacza najsłabszy rozwój. Np. kompetencje psychologiczne: samoświadomość 4, samoocena 2, samokontrola 3. Dodaj wyniki (= 9).

Wszystko zapisuj, aby Twój umysł miał jasny obraz. Teraz już wiesz, jaka kompetencja uzyskała najniższą notę, a tym samym dowiedziałeś się, na jakim obszarze musisz się skoncentrować. Swoją pracę zaczniesz właśnie od niego. Nie pracuj nad wszystkimi obszarami jednocześnie. Musisz to robić systematycznie, ustalając kolejność. Gdy dokonasz zmiany na jednym polu kompetencji, przechodzisz do kolejnego.

Znajomość swoich mocnych i słabych stron jest pierwszym krokiem do pogłębienia IE.

Jeśli najsłabszą notę otrzymała kompetencja psychologiczna, to zapewne masz problem z negatywnymi myślami o sobie wywołanymi brakiem wiedzy o swoich mocnych stronach. Jeśli najniższą notę mają kompetencje społeczne, to trudnością jest dla Ciebie nawiązywanie relacji międzyludzkich i ich podtrzymanie. Trudno Ci jest być liderem grupy. Jeśli natomiast najniższą notę uzyskała trzecia kompetencja, to oznacza, że powinieneś nauczyć się automotywacji i rzetelności w wykonywaniu obowiązków, jak również czerpania z nich przyjemności.

Jak pracować nad poszczególnymi kompetencjami?

Przede wszystkim pamiętaj, że stosujesz metodę hierarchiczną, czyli pracujesz nad umiejętnością, której najbardziej Ci brakuje. Dopiero później przechodzisz do kolejnej. Po drugie, działaj metodą małych kroków. Zmiany przyjdą, ale nie pod wpływem nacisku, lecz chęci i zobligowania się. Aby napędzać swoją motywację, dostrzegaj swoje sukcesy, szczególnie te najmniejsze.

Jeśli masz problem z kompetencją społeczną, zacznij już teraz planować spotkania ze znajomymi, współpracownikami, rozmowy indywidualne. Jeśli kogoś nie lubisz, to tym bardziej staraj się doprowadzić do konfrontacji. Nie oceniaj ludzi ze swojego punktu widzenia, a z pozycji empatii. Słuchaj uważnie, co inni do Ciebie mówią. Postaraj się wczuć w ich sytuację, zrozumieć bez wydawania opinii. Może przeżyłeś podobną sytuację, może Tobie też towarzyszyły podobne emocje. Staraj się w każdym człowieku zobaczyć coś wartościowego. Mów to swojemu rozmówcy. Nie wysilaj się na kłamstwa, niech Twoje pochwały będą szczere. Kiedy już nawiążesz prawidłową relację z rozmówcą, przejdź do realizacji celu: nawiązania współpracy, omówienia strategii marketingowej, wynegocjowania kompromisu z partnerem. Wysłuchaj w pierwszej kolejności zdania rozmówcy, a dopiero potem przedstaw swoje. Jeśli się nie zgadzacie, zapytaj, dlaczego stanowisko rozmówcy diametralnie się różni. Wysłuchaj jego zdania. Przeanalizuj odpowiedź. Zastanów się, czy potrafisz racjonalnie odeprzeć argumenty. Zastanów się, czy rozmówca nie ma racji. Nie ucinaj rozmowy, nie przekreślaj negocjacji. Jeśli nie jesteś w stanie zaakceptować stanowiska rozmówcy, zaproponuj, aby powstrzymać się z odpowiedzią. Daj sobie czas na ochłonięcie, na przemyślenia. Musisz nabrać dystansu.

Jeśli tak postąpisz, będziesz na najlepszej drodze do podwyższenia kompetencji społecznych. Nie oznacza to, że musisz się zgadzać z rozmówcą. Ważna jest Twoja reakcja. Dojrzała i przemyślana.

Nie ma odpowiedzi „nie, bo nie”, „bo tak chcę i już”, „tak ma być albo wcale” – one świadczą o niedojrzałości emocjonalnej. Przeciwieństwem tego jest umiejętność słuchania, prowadzenie otwartego dialogu, zachowanie spokoju i otwartości umysłu.

Jeśli masz niską ocenę kompetencji psychologicznych, to oznacza, że czas popracować nad sobą i poznać siebie: swoje mocne i słabe strony. To jak funkcjonujesz, jak siebie wyrażasz, czy jesteś sobą i czy jesteś otwarty na wewnętrzne zmiany. To nieprawda, że ludzie znają siebie. Z badań wynika, że bardzo duża część społeczeństwa żyje w świecie nierzeczywistym, stworzonym wyłącznie na pokaz. Chcemy pokazać się z jak najlepszej strony lub w sposób, który uznajemy za interesujący, budzący respekt itp. Trudno jest się do tego przyznać, ale tylko po zdjęciu maski możesz zacząć podnosić swoje kwalifikacje z IE. W tym celu wykonujesz wszystkie ćwiczenia, które otrzymałeś do tej pory.

Jeśli niska jest w Twoim przypadku ocena kompetencji prakseologicznych, to czas popracować nad motywacją i systematycznością. Zacznij od siebie, a kolejno przejdziesz do nabywania umiejętności bycia liderem. Jeśli wykonujesz zadane ćwiczenia, możesz uznać, że pracę już rozpocząłeś, szczególnie gdy działasz według planu dnia, który dla siebie skomponowałeś.

Czy napisałeś swoją autobiografię?

 Jeśli tak, to przejdź do kolejnego ćwiczenia.

Rozpoznasz, kiedy i dlaczego tracisz kontrolę nad własnymi emocjami.

Podstawą zmiany jest obserwacja swoich emocji, ocena ich pod kątem natężenia, przydatności i wpływu na samopoczucie. J. Tomczyk.

Najważniejsze jest, abyś odróżniał emocje, które towarzyszą Ci najczęściej, od tych, które pojawiają się sporadycznie, pod wpływem danego wydarzenia, okoliczności, które pojawiają się poza Twoją kontrolą, pod wpływem impulsu. W ten sposób uzyskasz wgląd we własny stan emocjonalny. Dostrzeżesz, jak jesteś „zaprogramowany”.

Najtrudniej jest nam zmierzyć się z przykrymi doświadczeniami, tymi, które bolą. Ale to od zmierzenia się z nimi musisz rozpocząć. Po to, abyś umiał rozróżnić emocje, zrozumieć je i opanować. W tym celu przeczytaj swoją autobiografię i zaznacz te momenty życia, które były najmniej przyjemne. Zastanów się z perspektywy czasu i dystansu emocjonalnego, czy zachowałbyś się teraz tak samo. A może zupełnie inaczej?

W swoim umyśle stwórz nowy obraz, zgodny z tym, jak byś się teraz zachował. Zastanów się, z czego wynika zmiana.

Analogicznie przeanalizuj szczęśliwe chwile. Czy reakcja byłaby taka sama? Co byś zmienił?

 

Jak odbierają Cię inni?

Często słyszę, że jest nam to obojętne. Tymczasem badania (M.G. Mead) wykazały, że na poziomie podświadomym i świadomym widzimy siebie w takim świetle, w jakim postrzegają nas inni. Przejmujemy ich postawy i działania wobec siebie. Jednocześnie wywołujemy w nich myśli i przekonania, jakie nosimy w sobie.

Posiadamy JA subiektywne i JA odzwierciedlone, które jest zbiorem naszych przeczuć, wiedzy i przypuszczeń na temat tego, jak jesteśmy odbierani przez otoczenie (myślę, że on mnie nie lubi; wiem, że on mnie kocha, bo…; uważam, że ona mnie nie znosi; sądzę, że jest mi życzliwy, bo…).

Ale w ten sposób wpadamy w pułapkę. Pamiętaj, że to są tylko przypuszczenia. Ty koncentruj swoją uwagę na faktach i pamiętaj, że one są ważniejsze od domysłów. Swoje założenia staraj się logicznie przefiltrować w celu kontroli JA odzwierciedlonego, czyli wiedzy na swój temat, która powstała na podstawie opinii innych.

Tak, nie jest to łatwe, ponieważ z jednej strony musisz przyjąć opinię osób postronnych, a z drugiej strony ją filtrować. Jednak wraz z pogłębianiem samoświadomości będzie Ci to przychodziło z coraz większą łatwością.

Ćwiczenie

Wypisz dwadzieścia swoich cech: pozytywnych i negatywnych. Kolejno poproś, aby bliscy z Twojego otoczenia zapisali na kartce cechy, które w Tobie dostrzegają. Chodzi o to, jak oni Cię postrzegają. Gdy je wszystkie zbierzesz i zapiszesz swoje cechy, przeanalizuj, jak Ty siebie postrzegasz, a jak widzą Cię inni.

Czy oni postrzegają Ciebie tak, jak Ty siebie widzisz?

Jeśli zauważysz rozbieżności, przyjrzyj się im i znajdź twarde dowody na ich poparcie. Jeśli takich faktów nie odnajdziesz, daną cechę, którą uważasz, że masz,  możesz wyeliminować ze swojego umysłu.

  1. Bradberry i J. Greaves mówią o porwaniach emocjonalnych. To czas, gdy emocje biorą górę nad zachowaniem. Reagujesz wówczas gwałtownie i bez zastanowienia, często później tego żałując. Potem następuje zawstydzenie i zażenowanie. Poczucie winy oznacza, że zdajesz sobie sprawę, iż reakcja nie była adekwatna do bodźca. Jest to poczucie jak najbardziej prawidłowe. Wówczas jesteś świadomy swojego zachowania i możesz nad nim popracować. Ale bywają osoby, które nie przyjmują do wiadomości, że postępują negatywnie. Że emocje biorą nad nimi górę i kierują ich życiem na wszystkich płaszczyznach. Przyczyny takich zachowań można upatrywać w toku socjalizacji lub we wzorcach zaczerpniętych z dzieciństwa. Wyuczone reakcje, postrzegane jako sprawdzone i korzystne, stają się trwałym elementem zachowań danego człowieka. Osoby takie przestają kontrolować swoje zachowanie, zapominają, że emocjami należy zarządzać tak samo, jak zarządza się budżetem lub przedsiębiorstwem.

Zrób sobie teraz pauzę, zastanów się nad nabytą informacją, przeanalizuj, co już teraz możesz wykorzystać do tworzenia lepszych relacji z samym/ą sobą, a w dalszej kolejność z drugim człowiekiem.

Następna część kursu,  już w kolejną niedzielę. 

  • Cały kurs EIK do zakupu, po najechaniu kursywą na poniższy tekst i jego kliknięciu 🙂

Zapisuję się na kurs 

Nakłaniam 😉  do zapoznania się z innymi kursami KLIKNIJ MNIE

Pozdrawiam,

Twój coach kryzysowy – Wioletta Klinicka

0 Read More

Samoocena i samokontrola emocji w praktyce. EIK

Wykonaj ćwiczenia.

Stwórz własną piramidę emocji. ( To ćwiczenie dostępne po zakupie całego kursu) 

Ale mam prezent w postaci innego ćwiczenia, które  poszerzy twoją wiedzę na temat własnych emocji.

Rozpoznasz, kiedy i dlaczego tracisz kontrolę nad własnymi emocjami.

Napisz autobiografię.

Opisz na trzech stronach swoje życie, kładąc nacisk na przełomowe wydarzenia. Opisz, jakie emocje Ci podczas nich towarzyszyły. Pamiętaj, aby być wobec siebie szczerym. To nie ma być opis życzeniowy, lecz oparty na dowodach i faktach. Do przygotowania opisu użyj poniższego schematu:

– Opisz wydarzenie: co się wydarzyło, jacy ludzie byli obok lub uczestniczyli w wydarzeniu, zapisz, jaki to był dzień, jak się rozpoczął i jak zakończył.

– Wymień i opisz emocje, które Ci towarzyszyły podczas danego wydarzenia. W jakim byłeś nastroju, co odczuwałeś, czy były to uczucia przyjemne, czy wręcz przeciwnie. Czy czułeś się kiedyś podobnie, a jeśli tak, to w jakich okolicznościach.

– Oceń dane wydarzenie z perspektywy czasu. Czy wciąż wywołuje w Tobie emocje? Jakie obecnie jest ich natężenie? A może jest Ci już obojętne? Bądź szczery.

– Po napisaniu całej autobiografii prześledź ją i zastanów się, które fragmenty życia były najbardziej radosne, które wywołują pozytywne emocje, a które smutne i przykre.

– Teraz spójrz na zapis emocji z piramidy i opisu. Zastanów się, nad którymi emocjami musisz popracować. Ale przemyśl też, który obszar wymaga od Ciebie najwięcej uwagi. W tym celu powróć do kompetencji IE.

Pamiętasz zapewne, że pierwszym rodzajem kompetencji były:

Kompetencje psychologiczne

Na temat samoświadomości masz już rozeznanie. Teraz zdobądź wiedzę na temat samooceny.

Samoocena emocjonalna to poznanie swoich bogatych zasobów wewnętrznych, zdolności oraz ograniczeń. To pomocne narzędzie w próbie opanowania emocji.

Każdego dnia nabywasz nowe umiejętności. Nic jednak tak nie poprawia jakości życia codziennego i relacji jak właściwa samoocena – kolejna kompetencja z zakresu inteligencji emocjonalnej oraz ekologii emocji i relacji.

Jeśli chcesz sprawdzić wysokość swojej samooceny, zadaj sobie następujące pytania:

– Na ile jestem świadomy swoich silnych i słabych stron?

– Czy jestem skłonny do refleksji i wyciągania wniosków ze swoich doświadczeń?

– Czy jestem otwarty na szczere i konstruktywne uwagi?
– Czy jestem gotowy wciąż się rozwijać i patrzeć z innej perspektywy?

– Czy mam do siebie dystans?

 

„Wszystko, co wiedziałem o kierowaniu, okazało się błędne. Moim pierwszym zadaniem jako przywódcy stało się zrozumienie samego siebie” – Mort Meyerson, dyrektor naczelny firmy Perot Systems.

 

Droga na szczyt, droga do sukcesu na jakiejkolwiek płaszczyźnie powinna być poprzedzona dokładnym zbadaniem samego siebie i zrozumieniem siebie chociażby po to, aby ludzie, jakich spotkasz w życiu, zaufali ci i chętnie podejmowali z tobą współpracę.

 

Nie jest prawdą, że odbiegamy od starych wzorców i teraz, po latach wyzysku człowieka przez człowieka, powracamy do zapomnianych korzeni lojalności. Chociaż progres jest powolny, staje się coraz bardziej popierany przez ludzi sukcesu.

Sam Meyers – charyzmatyczny, ale zniewalający swoich pracowników – ogłosił, że to, co kiedyś wydawało mu się zaletą, okazało się jego wadą.

„Zanim będziesz mógł przewodzić innym, zanim będziesz pomóc innym, musisz odkryć sam siebie. Jeśli chcesz doprowadzić do eksplozji twórczych pomysłów, jeśli chcesz, aby ludzie pracowali w sposób, który przynosi naprawdę wyjątkowe rezultaty, musisz być gotów do wyruszenia w podróż, która wiedzie do zespolenia wartości i aspiracji jednostki z wartościami i aspiracjami firmy” – Joe Jaworski, były członek zespołu planistów Royal Dutch Shell.

 

Niska umiejętność samooceny często wynika z nadmiernej wrażliwości i braku dystansu do siebie, należy więc pozwolić, aby zaufana osoba stworzyła twój profil zachowawczy, który będziecie mogli wspólnie przedyskutować. Następnie dzięki treningowi samoświadomości zaczniesz dostrzegać i czuć, nad czym powinieneś popracować. Dzięki umiejętności samooceny zrozumiesz, że niekontrolowane emocje to tylko nawykowy sposób, zły wzorzec, na radzenie sobie w sytuacjach kryzysowych, który jesteś w stanie zmienić.

 

„Zresztą samoświadomość sama w sobie jest nieocenionym narzędziem, jeśli pragniemy zmiany” – Daniel Goleman.

 

Przyjmij do wiadomości, że może nie jesteś idealny, że może jest coś, co możesz w sobie zmienić, aby poprawić jakość swojego życia i w relacji z innymi. Sukcesy odnoszą również ci, którzy potrafią przyznawać się do swoich błędów zachowawczych, wynikających z cech charakteru. Czy przyglądasz się i sobie, i sposobowi, w jaki traktujesz innych?

 

Umiejętność samooceny podwyższa jakość twojej pracy – łamiesz wówczas swoje naganne nawyki, rozpoznajesz swoje silne i słabe strony oraz potrafisz wzmacniać to, co w tobie najlepsze.

 

Każdy z nas miewa skłonności do wypierania wad; to sposób emocjonalnej obrony przed przygnębieniem. Ta samoobrona przyjmuje różne formy, które zawsze opierają się na wyparciu i korzystaniu z wygodnych wymówek.

 

Najważniejsze informacje zwrotne to te, które w sposób konstruktywny mówią nam o naszych błędach w zachowaniu i sposobie myślenia.

 

Robert E. Kaplan stworzył listę najbardziej kosztownych i najczęściej spotykanych wad:

– ślepa ambicja – muszę wygrać, mieć zawsze rację;

– nierealistyczne cele – zbyt ambitne również dla współpracowników;

– nieustanny wysiłek – praca niemalże zaczyna być natręctwem;

– poganianie innych – za dużo wymagasz od innych;

– głód władzy – pragniesz władzy dla siebie;

– nigdy niezaspokojona potrzeba uznania;

– dbałość o pozory;

– potrzeba wydawania się doskonałym.

 

Ludzie, którzy odznaczają się takimi cechami, unikają pracy nad samoświadomością, ponieważ sami przed sobą musieliby przyznać się do własnych przywar – D. Goleman.

 

Gdy jednak zrobisz pierwszy krok do poznania siebie będziesz w stanie przebudować swoje zachowania. Każdy nawyk jesteś w stanie zmienić, jeśli dostrzeżesz jego nieużyteczność.

 

Nieocenionym narzędziem zmiany jest samoświadomość, poznanie samego siebie. Zdobądź się na odwagę i poproś swoich najbliższych oraz współpracowników o konstruktywną krytykę. Ty również możesz dawać innym wskazówki dotyczące ich zachowań. A wszystko po to, aby komunikacja, relacje i współpraca przynosiły wymierne korzyści obydwu stronom.

 

Ostatnią umiejętnością wchodzącą w skład kompetencji psychologicznej jest samokontrola.

Ekologia emocji i relacji ma na celu doprowadzić do równowagi emocjonalnej. Kolejnym krokiem jest wykształcenie samoregulacji, czyli umiejętności radzenia sobie z impulsami oraz z niemiłymi uczuciami, co z kolei jest zależne od współdziałania ośrodków emocjonalnych oraz ośrodków decyzyjnych znajdujących się w płatach czołowych. Te dwie umiejętności, czyli radzenie sobie z przyczynami oraz opanowaniem zdenerwowania i załamania wynikają z pięciu kompetencji emocjonalnych:

Dalszy ciąg tego artykułu TU Samoregulacja a emocje.

Następna część kursu,  już w kolejną niedzielę. 

  • Cały kurs EIK do zakupu, po najechaniu kursywą na poniższy tekst i jego kliknięciu.

Zapisuję się na kurs 

Nakłaniam 😉  do zapoznania się z innymi kursami KLIKNIJ MNIE

Pozdrawiam,

Twój coach kryzysowy – Wioletta Klinicka

0 Read More

Jak odczytywać emocje. EIK

Czasami warto być rozrzutnym 😉

Dzięki mojej rozrzutności możesz dziś rozpocząć trzeci dzień kursu “Emocjonalnie Inteligentna Kobieta. Tak!”

Dzień 3

  1. Nauczysz się świadomie odczytywać własne emocje.

Świadomość emocjonalna to rozpoznanie własnych emocji i ich skutków.

  1. Dowiesz się, dlaczego tak, a nie inaczej odbierają Cię inne osoby.

Samoocena emocjonalna to poznanie swoich bogatych zasobów wewnętrznych, zdolności oraz ograniczeń.

  1. Rozpoznasz, kiedy i dlaczego tracisz kontrolę nad własnymi emocjami.

Samokontrola to umiejętność panowania nad gwałtownymi emocjami i impulsami.

  1. Dowiesz się, jak zostać menedżerem własnych emocji – tę wiedzę zastosujesz w praktyce.

Wiara we własne siły to silne poczucie własnej wartości oraz świadomości swoich możliwości i umiejętności.

  1. Otrzymasz gotowe ćwiczenia, których celem jest pogłębienie Twojej świadomości emocjonalnej.

Samoregulacja emocjonalna to celowe rozbudzanie lub hamowanie emocji.

 

Świadomość emocjonalna to rozpoznanie własnych emocji i ich skutków.

 

Coraz więcej osób docenia świadomość emocjonalną i pracę nad ekologią emocji i relacji. Wpływa to nie tylko na lepsze zrozumienie siebie i relacje z samym ze sobą, lecz także na komunikację i z najbliższymi, i w biznesie.

Dlatego zastanów się, czy posiadasz taką kompetencję. Odpowiedz sobie na pytania:

Czy wiem, jakie emocje odczuwam i dlaczego je odczuwam?

Czy zdaję sobie sprawę ze związku między swoimi uczuciami a tym, co myślę, robię i mówię?

Czy mam świadomość swoich celów i wartości i czy kieruję się nimi?

Świadomość emocjonalna jest to „zdolność skupienia się, wiedza o sprawach wewnętrznych i ledwo wyczuwalnych sygnałach, które mówią ci, co czujesz, oraz wykorzystywanie jej jako stałego wskaźnika tego, jak wywiązujesz się ze swoich zadań” (Richatd Boyatzis, badacz poziomu świadomości doradców).

Uczucia płyną w nas jak lawina, ale zawsze równolegle do lawiny myśli. Bez względu na czas i miejsce jesteśmy pod wpływem jakiegoś nastroju, ale w ferworze zajęć nie dostosowujemy się do niego. Zajęci dniem codziennym, myślami o tym, co musimy wykonać i zaplanować, zmaganiem się z przeciwnościami, nie odczuwamy przepływających przez nasze ciało ani mniejszych, ani większych emocji. Aby je zauważyć, należy zatrzymać potok swoich myśli, dostrzec przestrzeń między bodźcem a reakcją, co wciąż jest zbyt rzadkie.

Uczucia są z nami zawsze, ale my nie jesteśmy z nimi. Moment odczuwania emocji następuje najczęściej tuż przed ich eksplozją.

Można powiedzieć, że większość osób jest analfabetami emocjonalnymi, a brak dostrzegania i rozpoznawania emocji we własnym ciele prowadzi do wielu chorób fizycznych i psychicznych, np. ataków paniki, bólów głowy i pleców.

Samoświadomości emocjonalnej można się nauczyć.

Były dyrektor firmy Silikon Graphics, Edward McCracken, przyznaje, że podczas podejmowania decyzji kieruje się intuicją i dzięki codziennej medytacji nie daje się porwać swojemu umysłowi. Jest to najsilniejsze narzędzie do tego, aby poznać własne uczucia (nawet te, które przemawiają bardzo cicho).

Aby trwać w rzeczywistości, należy oderwać się od nadmiaru otaczającego nas hałasu, wyciszyć umysł i podążać wewnątrz siebie. Po to, aby nie stracić z oczu wartości, jakimi się kierujemy. To one mówią nam, co jest słuszne, a co nie, i określają kierunek naszego działania. Świadomość emocjonalna pomaga rozpoznać wartości, które każde nasze działanie zamieniają w pasjonujące przedsięwzięcie. Poczucie pasji określa, czy postępujemy słusznie i zgodnie z sobą.

Wiele osób nie myśli nawet o tym, że jakość ich codzienności, pracy czy kariery zależy od umiejętności wsłuchania się w siebie. Narażeni są na to szczególnie mężczyźni. „Wiele osób na kierowniczych stanowiskach, szczególnie mężczyzn, nigdy nie uważało orientacji w swoim krajobrazie wewnętrznym za rzecz ważną. Nigdy nie łączyli swojego zachowania w sytuacjach sterowych za zdolnością zachowania lojalności i wykorzystaniem swoich talentów albo pogorszeniem się jakości ich pracy. Jeśli zbliżają się do pięćdziesiątki, mogą zacząć odczuwać, że czegoś im brakuje albo że coś stracili. Uczucia takie może wyzwolić rozpad małżeństwa albo przyłapanie siebie na popełnianiu błędów będących skutkiem wewnętrznego chaosu. (…) Ale to wpływa również pozytywnie na ich stan. Zaczyna pękać skorupa, w której się zasklepili, zaczynają odczuwać emocje, na których odczuwanie wcześniej sobie nie pozwalali, i inaczej spoglądać na te aspekty swego życia” (Michael Banks, instruktor kadr kierowniczych KRW International).

Refleksja nad sobą zapewnia poczucie odnalezienia sensu nie tylko w życiu prywatnym, lecz także w zawodowym. Trening uważności staje się coraz bardziej popularny wśród najbardziej wpływowych rekinów świata biznesu.

Czas, aby zacząć uważać, że uczucia w nas są istotne i zawierają szereg cennych informacji: oceniają naszą sytuację i prowadzą na właściwe tory myślenia i postępowania. Jeśli wiesz, co mówią twoje uczucia, bez problemu odpowiesz sobie na często stawiane pytanie: „Co teraz?”.

Psycholog Shoshana Zuboff wyraziła opinię rozpowszechniającą się wśród ludzi świadomych emocjonalnie:

„Dla ludzi interesu prawdziwy przełom nadchodzi z chwilą, gdy uświadamiają sobie, że to, co uważali za zmienne, jest nienaruszalne, natomiast to, co było według nich nienaruszalne, często okazuje się arbitralne”.

Świadomość emocjonalna jest jednym z pierwszych czynników, jakim należy się przyjrzeć na drodze do zdobywania kompetencji z inteligencji emocjonalnej.

Kolejna część kursu  już w kolejną niedzielę. 

  • Cały kurs EIK do zakupu, po najechaniu kursywą na poniższy tekst i jego kliknięciu 🙂

Zapisuję się na kurs 

Nakłaniam 😉  do zapoznania się z innymi kursami KLIKNIJ MNIE

Pozdrawiam,

Twój coach kryzysowy – Wioletta Klinicka

0 Read More